Sat

22

Jan

2011

Η αγωνία της μητέρας 1+2

1)
Κατά τύχη έπεσα σ΄αυτήν την ιστοσελίδα και το σχόλιο του paraga republic παρακάτω με ανησύχησε. Κατάλαβα σωστά ότι ο paraga republic θα διδάσκει σύντομα σε ελληνικό Πανεπιστήμιο!!!;;;......

 




Είναι δυνατόν, με τόση σνομπαρία για τη θέση εργασίας του, μίσος για την ίδια του την ταυτότητα και μοιρολατρία που δείχνει στο σχόλιό του και το blog του;;; Και το χειρότερο είναι που δεν πείραξε κανέναν άλλο στην
ιστοσελίδα. Αυτοί θα διδάξουν την κόρη μου; Μου φαίνεται θα πουλήσω ένα χτηματάκι πού΄χα να την στείλω έξω. Θέλω να πάει Πανεπιστήμιο για να μάθει πέντε γράμματα και γίνει υγιής άνθρωπος που
αντιμετωπίζει με θάρρος και περιφάνεια δύσκολες καταστάσεις. 'Οχι να'χει καθηγητάδες που την εκπαιδεύουν στην μιζέρια.

2)
Το ξέρω ότι υπάρχουν λόγοι πού΄χει δημιουργηθεί αυτή η μιζέρια ανάμεσα στους πανεπιστημιακούς. Δεν με ενδιαφέρουν όμως. Εγώ θέλω μόνον να ξέρω αν θα πιάσουν τόπο τα λεφτά που θα δώσω αν στείλω το
παιδί μου στην Αθήνα να σπουδάσει (και να γίνει υγιής άνθρωπος, κι ας γελάνε μαζί μου κάποιοι της λίστας) ή απλώς θα σπαταλήσει τον καιρό της με ανθρώπους που της κάνουν κήρυγμα πόσο χάλια είναι το
Πανεπιστήμιο που πάει, πόσο χάλια είναι η ζωή τους, η Ελλάδα, ο κόσμος κτλ. κτλ. Οι ευγενέστατες "απαντήσεις" σας στο προηγούμενο σχόλιο μου έδωσαν μια ιδέα...

Μητέρα επίδοξης φοιτήτριας

Write a comment

Comments: 8
  • #1

    ΤΤ (Sunday, 23 January 2011 01:31)

    ο εφιάλτης ...μου είσαι εσύ.

  • #2

    peptide (Sunday, 23 January 2011 06:16)

    Αγαπητή Μητέρα επίδοξης φοιτήτριας (μέρος 1 από 2)

    Το αν θα στείλετε την κόρη σας στο εξωτερικό είναι δική σας υπόθεση. Όμως, το αν σπουδάσει κάποιος στο καλύτερο πανεπιστήμιο του κόσμου δεν τον κάνει ούτε καλύτερο επιστήμονα, ούτε άνθρωπο. Χρειάζεται συστηματική μελέτη, πολλές θυσίες, υπευθυνότητα, ειλικρίνεια, και ταπεινότητα. Ελπίζω η κόρη σας να διαθέτει αυτά τα χαρακτηριστικά, που δυστυχώς απουσιάζουν από την πλειονότητα των (νεο)Ελλήνων και οδήγησαν στην κρίση της Ελληνικής κοινωνίας: ωχαδερφισμός, εύκολος πλουτισμός, υπέρμετρος δανεισμός, αναξιοκρατία.

    Αν νομίζεται πως (η κόρη σας) θα γίνει "υγιής άνθρωπος που
    αντιμετωπίζει με θάρρος και περιφάνεια δύσκολες καταστάσεις" επειδή θα τη στείλεται για σπουδές στο εξωτερικό με τα χρήματά σας, αυταπατάστε. Αυτή ακριβώς η αυταπάτη είναι που έφερε στο χείλος του γκρεμού τις αξίες της Ελληνικής κοινωνίας, και δημιούργησε στρατιές τεμπέληδων 35άρηδων που προτιμούν να ζουν στο σπίτι και να τρώνε τα λεφτά των γονιών τους, παρά να δουλέψουν - μη τυχών βγάλουν ρόζους τα χεράκια των "κανακάρηδων".

    Γνωρίζω αρκετούς αριστούχους φοιτητές που ούτε χρήματα πήραν από τους δικούς τους, γιατί απλά δεν υπήρχαν, ούτε σπούδασαν στις πόλεις τους. Κι όμως τα κατάφεραν καλύτερα από πολλούς που είχαν "χρυσά κουτάλια" στο στόμα - είτε δουλεύοντας είτε παίρνοντας (πενιχρές) υποτοφίες. Αυτούς θεωρώ εγώ "υγιείς" ανθρώπους.

  • #3

    peptide (Sunday, 23 January 2011 06:18)

    Αγαπητή Μητέρα επίδοξης φοιτήτριας (μέρος 2 από 2)

    Όσον αφορά τα απαξίωτικά σχόλιά σας προς τους συναδέλφους ("σνομπαρία", "μίσος", "μοιρολατρία", "μιζέρια") τα κατανοώ απόλυτα μια και ζείται στην Ελλάδα. Όπου ο ένας κοιτάει πως θα βγάλει το μάτι του άλλου, πως θα φανεί καλύτερος, πως θα εξασφαλίσει μια θεσούλα, και πως θα παρανομήσει μια και ο νόμος δε θα εφαρμοστεί. Αυτό που με θλίβει πραγματικά είνα πως ούτε θέλετε να κατανοήσετε τους λόγους που δημιούργησαν αυτή την κατάταση (βλέπετε παραπάνω), ούτε τους λόγους για τους οποίους οι συνάδελφοι είναι αγανακτισμένοι (π.χ. διδακτορικά και μεταδιδακτορικά δια πυρός και σιδήρου, απλήρωτοι 407 - μια ακόμα Ελληνική πρωτιά - , 2 χρόνια αναμονής μετά την εκλογή μας μήπως αποφασίσει κάποιος υπουργός, υφυπουργός, γενικός γραμματέας, υπάλληλος κουράσει το χεράκι του και βάλει μια υπογραφή). Αλλά το τραγικότερο απ'όλα είναι πως δε θέλετε να αλλάξει αυτή η κατάσταση της Ελλάδας. Φυσικά αν θίγονταν τα δικά σας εργασιακά δικαιώματα θα είχατε κάθε λόγο να κάνετε απεργία, κατάλληψη οδοστρώματος, λιμανιού κτλ χωρίς συνέπειες και χωρίς βάρος στη συνείδησή σας για τη ζημιά στο δημόσιο συμφέρον.

    Στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτό που σας ενδιαφέρει είναι να "πιάσουν τόπο τα λεφτά" σας. Σας προτείνω να επενδύσεται σε ομόλογα της Ευρωπαϊκής περιφέρειας, μια και έχουν πολύ υψηλή απόδοση αυτή τη στιγμή. Για να κερδοσκοπήσετε, για ακόμη μιά φορά, εις βάρος του κοινού ώφελους.

    Με εκτίμηση,
    Αδιόριστος ΔΕΠ ΠΙ
    Ένας από τους 600+ (αλήθεια, πόσοι είμαστε τώρα)

  • #4

    Διορισμένος λέκτορας Νομικής (Sunday, 23 January 2011 08:42)

    Νόμιζα ότι σας είχε διευκρινισθεί επαρκώς, ότι το έργο με το οποίο θα ήταν επιφορτισμένοι οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, είτε η κόρη σας επέλεγε την Ελλάδα είτε το εξωτερικό θα ήταν [ούτε καν να της μεταδώσουν απλώς γνώσεις, αλλά] να την μυήσουν στον τρόπο του επιστημονικώς σκέπτεσθαι: veritas est rerum cognoscere causas!
    Εν τούτοις, η νεότερη διευκρίνισή σας ήταν χρήσιμη, τουλάχιστον για εμένα. Αντιλήφθηκα, με τις πτωχές μου νοητικές ικανότητες, ότι αυτό που προσδοκάτε, είναι οι καθηγητές να μην είναι "μίζεροι", με τη νεοελληνική έννοια του όρου, των δεκαετιών 1990-2010, όπως αυτή προσδιορίσθηκε από τα περιοδικά του Πέτρου Κωστόπουλου! Να είναι "υγιείς" και "αισιόδοξοι", όπως αυτοί που, όταν η χώρα είχε έλειμμα 10% του ΑΕΠ ετησίως, χαίρονταν διότι διοργάνωνε "τους καλύτερους Ολυμπιακούς Αγώνες", μετρούσαν την αξία εκάστου από το μήκος του αυτοκινήτου που στάθμευε έξω από τα μπουζούκια, θεωρούσαν κατόρθωμα να ξοδεύεις ένα μισθό ανειδίκευτου εργάτη στα εστιατόρια της Μυκόνου και "αποστόμωναν" όποιον προέβαλε αντιρρήσεις ακριβώς με τη φράση "Μην είσαι μίζερος"!
    Αυτό, πιθανολογώ, όχι μόνο οι αδιόριστοι, αλλά ούτε οι διορισμένοι καθηγητές δεν θα το κάνουν, όχι λόγω της οικονομικής τους κατάστασης (σας βεβαιώ ότι τις αντιλήψεις μου συμμερίζονται και καθηγητές της Νομικής που χρεώνουν 30.000 Ευρώ ανά γνωμοδότηση), ούτε λόγω της "καταθλιπτικής" τους ιδιοσυγκρασίας, αλλά από σεβασμό στο λειτούργημα και την αξιοπρέπειά τους.

    ΥΓ. Εμένα προσωπικά, με ξενίζει η φράση "ανησυχώ αν θα πιάσουν τόπο τα λεφτά μου εκεί που θα στείλω την κόρη μου να σπουδάσει". Προβαλλόμενη στο μέλλον τη βλέπω να μετεξελίσσεται σε "ανησυχώ αν θα πιάσουν τόπο τα λεφτά μου με το γαμπρό που θα βρω για την κόρη μου". Ελπίζω να αναθρέψω τη δική μου κόρη ώστε όταν είναι σε ηλικία να ψηφίζει να μπορεί και να αξιολογεί η ίδια που θα σπουδάσει και γιατί...

  • #5

    paraga republic (Sunday, 23 January 2011 10:12)

    Για όσους αναρωτιούνται τι ήταν αυτό που εξόργισε την μητέρα επίδοξης φοιτήτριας αντιγράφω εδώ το αρχικό μου ποστ:

    Γεια σας σύντροφοι

    Παρότι δε συμμετέχω, διαβάζω αρκετά συστηματικά το φόρουμ και αξίζουν θερμά συγχαρητήρια και ευχαριστώ σε όσους συμμετείχαν και έδωσαν φωνή και συλλογική δράση σε ανθρώπους που ήταν μέχρι πρότινος άγνωστοι μεταξύ τους.

    Δε συμπεριλαμβάνομαι στους 300 τελευταίους (παρα τρίχα γμτ!) και για κάποιο λόγο έχω μια ανησυχία για το μέλλον μου. Η αίσθησή μου – ως διαπρεπής παγκοσμίως άγνωστος οικονομολόγος – είναι ότι η χώρα οδεύει προς πρωτόγνωρες καταστάσεις και είναι ιδιαίτερα δύσκολο να σχηματίσει κανείς ακριβείς προσδοκίες. Συνεπώς πόσο σοβαρά μπορεί να ελπίζει κάποιος από την επόμενη σειρά ότι θα διοριστεί μέσα στο 2011; Αλλά το ερώτημα είναι τι άλλο μπορεί να κάνει εκτός από το να μετράει τις μέρες και τους μήνες σαν το φυλακόβιο.

    Η προσπάθεια συνεισφοράς μου στον κοινό μας αγώνα είναι ένα φάρμακο στο πρόβλημα της κατάθλιψης που προκαλεί η συνειδητοποίηση ότι αυτό που κατάφερε κάποιος/α στα σαράντα είναι να φτάσει σε μια αίθουσα αναμονής.

    Να μπεί στο τριπ «εγκαταλείψτε τη χώρα» να αρχίσει να ψάχνει για ακαδημαϊκή δουλειά έξω. Πρακτικά θα ξεφύγει από τη μιζέρια της αναμονής που έχει εγκλωβιστεί, θα μπει σε πνευματική υπερδιέγερση ετοιμάζοντας proposal για καλά πανεπιστήμια, θα κάνει σχέδια και όνειρα και εν γένει θα απολαύσει μια περίοδο ευχάριστου παραμυθιάσματος. Ακόμα κι αν τελικά πάρει το μπούλο σε όλες τις αιτήσεις του και τον πιάσει κατάθλιψη για τη διεθνή απαξίωσή του, θα επιστρέψει πάλι στη μιζέρια του αλλά μερικούς μήνες πιο κοντά στο διορισμό, pas mal. Αν τώρα γίνει κανά θαύμα και έρθει ο διορισμός μέχρι το καλοκαίρι, ακόμα καλύτερα. Αν όχι, δε γα… καλοκαίρι είναι.

    Το πιο ωραίο σενάριο – και αγαπημένη μου φαντασίωση – είναι να κάτσει ταυτόχρονα ο διορισμός με μια καλή θέση έξω. Κι όταν λέμε καλή εννοούμε κανα 4k το μήνα με προοπτικές δημοσιεύσεων. Μακάρι να βρίσκεται κανείς μπροστά σε τέτοια διλήμματα. Σε όσους κάνουν τέτοιες ανώριμες κινήσεις (δε μπορεί θα υπάρχουν κι άλλοι) εύχομαι καλή τύχη. Σε όσους έχουν βρει ήδη τρόπους αξιοποίησης της αναμονής, απλά respect.

  • #6

    agnostos (Sunday, 23 January 2011 10:35)

    "Το ξερω οτι υπαρχουν λογοι....Δεν με ενδιαφερουν....Το μονο που με νοιαζει ειναι αν θα πιασουν τοπο τα λεφτα μου....."
    Εξαισιο παραδειγμα νεοελληνικης κουλτουρας-
    το ατομικο συμφερον πανω απο καθε συλλογικο ,εκφρασμενο μαλιστα απο μια μητερα...
    Καταθλιπτικο...

  • #7

    peptide (Sunday, 23 January 2011 10:48)

    @paraga republic

    Διαβάζω και ξαναδιαβάζω το post σου, μήπως βρω το σημείο για το οποίο θίχθηκε η εν λόγω μητέρα επίδοξης φοιτήτριας (ΜΕΦ). Ή δε γνωρίζει τη λέξη "σαρκασμός" ή δεν έχει συνειδητοποιήσει την τραγική κατάσταση της Ελλάδας. Μια τρίτη πιθανότητα είναι η ΜΕΦ να μη βρέθηκε ποτέ στη θέση που είμαστε τώρα εμείς: αυτή του εμπαιγμού, της οικονομικής, επιστημονικής και ψυχολογικής εξόντωσης. Πολύ φοβάμαι πως συμβαίνει το 2ο. Και είναι θλιβερό.

    Πάντως κάτι καλό μπορεί να βγει από αυτό: μάθαμε πως ακόμα και όταν μας φτύνουν, εμείς συνεχίζουμε με μεγαλύτερη δύναμη και ορμή τον αγώνα μας - είτε στην αίθοσα αναμονής, είτε στην αίθουσα διδασκαλίας. What doesn't kill you makes you stronger!

  • #8

    EAGA (Sunday, 23 January 2011 21:04)

    Ούτε κι εμένα (φυσικά) μου αρέσουν οι θέσεις της ΜΕΦ αλλά πρέπει να παραδεχθούμε ότι ο τόνος του blog του συνάδελφου paraga republic που φαίνεται να την προσέβαλλε ίσως να παραήταν αρνητικός:
    The word PARAGA, literally a shack, is a metaphor from football politics as the caricature picture of a secret location where the heads of the top football teams meet with referees to fix game results and manipulate events. This decadant type of political decision making prevails in the authoritarian anarchy of modern Greece.

    'Όμως αντί γι΄αυτό, καλύτερα να ασχοληθούμε μ΄αυτό:
    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_23/01/2011_429832
    (γράμμα στην εφημερίδα ίσως;)