Μία καθυστέρηση που κοστίζει ακριβά στο κράτος, στο Πανεπιστήμιο και στον Πολίτη

Επιστολή προς τον αξιότιμο κ. Υφυπουργό Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων Καθηγητή κ.. Πανάρετο

 

Αθήνα, 19-2-2011

 

Στον αγώνα για καλύτερη Ανώτατη Παιδεία, δεν είναι δυνατόν η επισπεύδουσα (κατά δήλωσή της) Πολιτική Ηγεσία να χάνει το ηθικό πλεονέκτημα, να ενεργεί εκτός της εξουσίας που της έχει δοθεί, να αδιαφορεί για τις συνέπειες των ενεργειών της και ΚΥΡΙΩΣ για τις συνέπειες της καθυστέρησης των ενεργειών της. Ούτε μπορεί να αντιμετωπίζει τον πολίτη, και στην περίπτωσή μας τον ακαδημαικό πολίτη, ως υποζύγιο των ενεργειών της και όχι ως μοναδικό εντολέα της. Δεν έχει την εξουσία να περιφρονεί την υπόσχεση την οποία έδωσε εκ της θέσεώς της και να προβάλλει προβλήματα οικονομικής ένδειας (που αυτή δεν έλυσε και δεν πρόλαβε) και προβλήματα καθυστερήσεων και κακοδιοίκησης (που αυτή και όλοι οι εμπλεκόμενοι υφιστάμενοί της έχουν την ευθύνη προσωπικώς έναντι των πολιτών και όχι κάποιος απρόσωπος μηχανισμός), λαμβάνοντας υπόψιν την συνέχεια του Κράτους και των δεσμεύσεων που αυτό αναλαμβάνει....

Τα ανωτέρω αφορούν και στο πολιτικό κομμάτι της Διοικήσεως (το οποίο δεν οφείλει να διαβουλεύεται και να λογοδοτεί μόνο ανά τετραετία αλλά σε καθημερινή βάση και μόνο τότε είναι σε θέση να γνωρίζει και να χαίρει σεβασμού και ασυλίας) αλλά και στο μόνιμο κομμάτι της Διοικήσεως (μόνιμο απ’ ότι φαίνεται όσον αφορά την μισθοληπτική του ιδιότητα) το οποίο επιτέλους πρέπει κι αυτό να διώκεται αν παρανομεί ή αν -για να μην αναλάβει ευθύνη ή από φόβο μην παρανομήσει και για να έχει την μακαριότητα της ησυχίας του-, παραλείπει να ενεργεί. Πρέπει κι αυτό να προτείνει και να λύνει θέματα και όχι να μετατρέπεται από δημόσιο υπάλληλο σε δημόσιο δυνάστη και δημόσιο βάρος

 

Για να γίνουν πιο σαφή τα ανωτέρω, ας γίνει προσπάθεια να κωδικοποιηθούν ως ερωτήσεις. Ερωτήσεις όπως ΔΕΝ διατυπώθηκαν, παρά μόνον αόριστα στην Βουλή των Ελλήνων, ώστε να αναγκάσουν πλέον και τους υπευθύνους να δείξουν τους φταίχτες, οι οποίοι ίσως σε κάποια άλλη χώρα θα έπρεπε να τιμωρηθούν τουλάχιστον πειθαρχικά και να υποστούν και προσωπικώς (αυτοί και όχι το Κράτος) και την ποινή της οικονομικής αποζημίωσης των θυμάτων των παραλείψεών τους (μικρότερη άλλωστε της ηθικής καταδίκης).

 

Παραμερίζοντας λοιπόν με δυσκολία, τον υγιή μου θυμό και την αδυναμία προγραμματισμού της ζωής μου, ας διατυπώσω τα ερωτήματα (γιατί η οργή πάντα μακρηγορεί και ζητώ συγγνώμη γι’ αυτό….).

 

1. Έχουν ή δεν έχουν εκ των προτέρων εγκριθεί από πλευράς νομιμότητας και πιστώσεων οι θέσεις που προκηρύχθηκαν για μέλη ΔΕΠ;

Αποτελεί δε η εκλογή, εφόσον έχουν τηρηθεί οι διαδικασίες, υπόσχεση διορισμού που έδωσε αμετακλήτως το Κράτος και τα Ανώτατα Ιδρύματα προς συγκεκριμένα άτομα, που εξ’ αφορμής της τιμητικής τους εκλογής άλλαξαν τον προγραμματισμό της ζωής τους;

 

2. Εάν το θέμα είναι οικονομικό, έχει άραγε ήδη σταματήσει με σαφή γραπτή εντολή κάθε νέα εκλογή μέλους ΔΕΠ και κάθε προκήρυξη θέσης σε ΑΕΙ και ΤΕΙ ή απλώς παθητικά παρακολουθούμε την διόγκωση του προβλήματος;

Έχουν σταματήσει οι διορισμοί και οι αποσπάσεις στις άλλες βαθμίδες της εκπαίδευσης μέχρι να ικανοποιηθούν οι αναληφθείσες υποχρεώσεις ή οι αρμόδιοι επιθυμούν να αναιρέσουν αυτά που προγραμμάτισαν με το πρόσχημα της οικονομικής δυσκολίας;

Κι αν υπάρχει οικονομικό θέμα που συνδέεται με (τους κατ’ εμένα συντελεσθέντες) διορισμούς, θα πρέπει άμεσα (και όχι όποτε του αρέσει) ο αρμόδιος να λογοδοτήσει με ποια προτεραιότητα μοίρασε τα κονδύλια, με ποιες αρχές, για ποιο λόγο είναι κάτι πιο σημαντικό από κάτι άλλο, για ποιο λόγο υπαναχωρεί από δεσμεύσεις, ποιες δαπάνες είναι ελαστικές και ποιες ανελαστικές, επί της ουσίας αλλά και νομικά, για ποιο λόγο περιφρονεί τις θεσμοθετημένες διαδικασίες που ο ίδιος έθεσε, αν κωλυσιεργεί τοις πράγμασι και γενικώς να εξηγήσει τις λεπτομέρειες των ενεργειών του.

 

3. Έχει δικαίωμα το Κράτος να σκέπτεται και να συσκέπτεται και να μην απαντά στον Πολίτη τι πρόκειται να κάνει και πότε για κάποιο θέμα;

Έχει δικαίωμα να διατηρεί μια αοριστία βολική για τους κυβερνώντες και για τους υφισταμένους τους (μη πολιτικά πρόσωπα) αλλά απολύτως καταχρηστική και εκνευριστική απέναντι στον Πολίτη; (Το ερώτημα είναι αν έχει το πολιτικό και νομικό δικαίωμα της ασάφειας και της αοριστίας, γιατί το ηθικό δεν το έχει.)

 

4. Οι υφιστάμενοι (μη πολιτικά πρόσωπα της Διοίκησης) έχουν αποστείλει στον αρμόδιο Υφυπουργό, Υπουργό κλπ τις αποφάσεις-εισηγήσεις έτοιμες και επεξεργασμένες, ώστε να εκκρεμεί η πολιτική απόφαση;

Έχουν πειθαρχική, αστική και ποινική ευθύνη, για την αμέλεια εκτέλεσης του καθήκοντός τους;

Έχουν δεχθεί εντολές μη ενέργειας, ώστε να μην εκτεθεί ο πολιτικός τους προιστάμενος;

 

5. Ποιος είναι ο αρμόδιος να υπογράψει τους διορισμούς;

Αφορά μόνο το Υπουργείο Παιδείας; Πρέπει κάθε πολίτης να γνωρίζει σε ποιόν θα καταλογίσει την ευθύνη.

Όταν κάποιος δεν μπορεί να λύσει κάτι και αδυνατεί να ενεργήσει παρά τη θέλησή του, μήπως πρέπει να παραιτείται ή να διατυπώνει δημοσίως στα πλαίσια της λογοδοσίας του, την αδυναμία εκτέλεσης των καθηκόντων του, ώστε να φανεί το πρόβλημα και πιθανώς η λύση του ;

 

6. Γνωρίζει κάποιος αρμόδιος ότι κάποιοι άνθρωποι έχουν πρόβλημα οικογενειακού προγραμματισμού, ότι έχουν απορρίψει προτάσεις βιοπορισμού, επαγγελματικής και ακαδημαικής εξέλιξης, ότι βαλτώνουν επιστημονικά και ότι είναι άνεργοι σε αναμονή χωρίς να έχουν ενεργήσει λανθασμένα, παρά μόνο πίστεψαν στις διαδικασίες της Πολιτείας ; Κι επειδή αυτά είναι γενικά, κάποιοι επιστήμονες μένουν με τους γονείς τους, ζούν σε ηλικίες των 30, των 40 ετών με δαπάνες των συγγενών τους, χάνουν την επαφή με το γνωστικό τους αντικείμενο, ειδοποίησαν –ως όφειλαν γιατί αυτοί δεν είναι αόριστοι- ότι θα φύγουν από τις δουλειές τους, ανέβαλαν τους γάμους τους, οργάνωσαν μετακομίσεις, αρνήθηκαν δουλειές, ξοδεύουν τις οικονομίες τους κλπ κλπ κλπ και όλα αυτά επειδή ΕΣΕΙΣ δεν ενεργείτε.

Και εάν γνωρίζει, τι πράττει και πότε;

 

7. Αποτελεί σημαντικό γεγονός η εκλογή μέλους της Πανεπιστημιακής Κοινότητας; Η προκήρυξη καλύπτει κάποιου είδους ερευνητική ή διδακτική ανάγκη; Ενθυμείσθε ότι στη θέση σας ως Υφυπουργού, κομίσατε το κύρος του Καθηγητή, το οποίο όμως με τις ενέργειές σας δεν αναγνωρίζετε στους νέο-εκλεγέντες;

Αν τα ανωτέρω δεν είναι σημαντικά, τότε προς τι τα έξοδα των τριμελών και τριακονταμελών επιτροπών και συμβουλίων, των πανηγυρικών εκλογών και των διαδικασιών που τις συνοδεύουν ; Και εάν είναι έτσι, αυτός που ενέκρινε αυτές τις δαπάνες εκλογής για ένα στόχο (εκπλήρωση αναγκών Ανώτατης Παιδείας) ελέγχεται για απιστία, όταν προδήλως οι ενέργειες του δεν υπηρετούν τον στόχο των δαπανών αυτών και αναιρούν την ουσία του στόχου ;

 

8. Ποιος αναλαμβάνει την «άυλη» (και άρα δυστυχώς μη υπαρκτή για την Δημόσια Διοίκηση –όμως για τον πολίτη ουσιώδη) ευθύνη, όταν ο εκλεγμένος απορρίψει την εκλογή του απογοητευμένος για λόγους βιοτικών αναγκών, αξιοπρεπείας, ευσυνειδησίας και συνεπείας με τις αρχές του ; Μήπως τελικά φύγουν οι καλύτεροι με αυτόν τον τρόπο;

Υπάρχει ή δεν υπάρχει η ανάγκη προκήρυξης των θέσεων αυτών και πώς είναι δυνατόν αυτό που η Πολιτεία ενέκρινε ως ανάγκη (και το Πανεπιστήμιο, το οποίο δεν δύναται να ποιεί την νήσσαν), να μην ικανοποιείται δύο και τρία και τέσσερα χρόνια μετά την πρώτη αίτηση στο Υπουργείο Παιδείας και τα δύο μάλλον εντός εισαγωγικών. Ήταν προσχηματική η ανάγκη και εάν δεν είναι, αναρωτήθηκε κανείς ποιος την καλύπτει όλα αυτά τα χρόνια;

 

9. Γνωρίζουν οι γονείς που στέλνουν τα παιδιά τους στα Πανεπιστήμια ότι δεν ικανοποιούνται οι παιδαγωγικές ανάγκες που τα ίδια τα Πανεπιστήμια προσδιόρισαν και το Υπουργείο ενέκρινε με δεκάδες υπογραφές χωρίς αντίκρυσμα (και χωρίς έρμα απ’ ότι φαίνεται);

Ποιος έχει την ευθύνη απέναντί τους και αρκεί η λογοδοσία της γενικής κυβερνητικής πολιτικής ανά τετραετία ή μήπως πρέπει όλοι να κληθούν να απαντήσουν τι υπογράψανε, πότε και γιατί;

 

10. Ποιος καλύπτει το κενό τα χρόνια που μεσολαβού από προκήρυξη έως την ανάληψη των καθηκόντων του προσληφθέντος επιστήμονα ;

Κατά ένα τμήμα ΚΑΝΕΙΣ, κι είναι κι αυτό ένας λόγος που η ποιότητα των σπουδών υποβαθμίζεται.

Κατά ένα μέρος τις καλύπτουν οι διορισμένοι με το ΠΔ 407.

Γνωρίζετε (ρητορική η ερώτηση), ότι ενώ ο Νόμος λέει να αμείβονται με μισθό λέκτορα, οι θέσεις τους τεμαχίζονται και γίνονται από τριετείς, εξαμηνιαίες, οι τεμαχισμένες πληρωμές γίνονται μήνες αφού ολοκληρωθεί η απασχόλησή τους; ‘Oτι πολλοί που έχουν εκλεγεί μέλη ΔΕΠ, την ίδια στιγμή ως 407 (έτσι αποκαλούνται…., με αριθμό…) αναπληρώνουν την ανάγκη η οποία δημιουργείται από τον μη διορισμό τους, αντικαθιστώντας δηλαδή τον εαυτό τους, έναντι 4000 ευρώ ετησίως (όσο το μηνιαίο κόστος ενός υπαλλήλου από αυτούς που δεν ενεργούν για τον διορισμό του εκλεγμένου…);

Αντιλαμβάνεστε τον εξευτελισμό, τον ψυχικό και πνευματικό βασανισμό του νέου κατά κανόνα και ορεξάτου επιστήμονα τον οποίο διενεργεί η Πολιτεία (και άθελα του ίσως και το Πανεπιστήμιο…) και προσωπικώς κάθε υπεύθυνος χωριστά και καθημερινά ;

Αν όχι αυτοί οι νέοι, ποιοι είναι τελικώς οι σύμμαχοί σας στην προσπάθεια βελτίωσης της Ανώτατης Παιδείας; Αντιλαμβάνεσθε ότι ο εξευτελισθείς και βασανισθείς επιστήμονας τελικώς θα απωλέσει την ηθική του υπόσταση και την δύναμη του χαρακτήρα του με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει για την βελτίωση της παρεχόμενης Παιδείας;

 

11. Ποια σειρά τηρείται για τους διορισμούς ; Ποια είναι η ημερομηνία για την ιδιόμορφη αυτή επετηρίδα;

Της αρχικής αίτησης (άρα πρωτεύει η ικανοποίηση της μη προσχηματικής ανάγκης),

της προκήρυξης (που πλέον αρχίζετε να εισέρχεσθε στις ζωές των ανθρώπων και να τις επηρεάζετε με την υπόσχεση διορισμού του αξιοτέρου),

της εκλογής (που πλέον αναλάβατε συγκεκριμένη προσωπική ευθύνη έναντι συγκεκριμένου ατόμου) ή

το πρωτόκολλο του Υπουργείου Παιδείας που αποτυπώνει Πρώτο αυτό ( πρωτο….κολλο γαρ), τις γραφειοκρατικές παθογένειες της εν Ελλάδι ζωής, με Πανεπιστήμια αργόσυρτα που άλλα αναμένουν συγκέντρωση αριθμού εκλογών για να αποστείλουν έγγραφα, που άλλα έχουν δυσκίνητα πρακτικογραφικά συστήματα και άλλα απλώς ανύπαρκτα κι έτσι διαπράττετε μια αδικία πάνω στην αδικία, τιμωρώντας όσους υπέστησαν πιο βαρύ και πιο νωρίς τον πέλεκυ της γραφειοκρατίας.

Για ποιο λόγο δεν ανακοινώνετε την σειρά και τις αρχές που τηρήσατε στην σύνταξη της σειράς «εκτέλεσης ανθρωπίνων προσωπικοτήτων» (όχι το πρωτόκολλο, αλλά με βάση ποια αρχή αποφασίσατε, γιατί αυτό είναι το σωστό και ποια τελικά κατά τη γνώμη σας είναι η σωστή ημερομηνία…);

 

12. Αναλογιστήκατε τον αντίκτυπο στο εξωτερικό (τώρα που θα ενημερωθούν από τον αγώνα αρκετών που προσπαθούν να διατηρήσουν την αξιοπρέπειά τους) στην ευρύτερη ακαδημαική κοινότητα του τρόπου που η Ελλάδα φέρεται στην ελπίδα της; Του τρόπου που αντιλαμβάνεται η Ελληνική Πολιτεία και που εκτιμά τους Καθηγητές Πανεπιστημίου και ειδικά όταν, κατά δήλωσή της, επιθυμεί την συνεισφορά των Ελλήνων του εξωτερικού;

Τι άραγε θα πούν οι Σύμβουλοι του Υπ. Παιδείας (άξιοι άνθρωποι που διαπρέπουν στην αλλοδαπή) και πώς αντιδρούν άραγε προσωπικότητες που αξιολογούν την Επιστήμη όχι ως αναγκαίο κακό, ούτε καν ως εργαλείο ανάπτυξης και χρησιμοθηρικό όργανο αλλά ως στόχο ανθρώπινο με βαθύτατα υπαρξιακό περιεχόμενο;

 

13. Η χρήση από πλευράς του Πανεπιστημίου των «407» με τρόπο καταχρηστικό, ο μη διορισμός των εκλεγμένων, η ηθική πίεση που υφίστανται οι «εκλεγμένοι» να παρέχουν υπηρεσίες παιδαγωγικές ως τώρα (άνευ πληρωμής και υποχρεώσεως τους…) για να μην διαταράξουν τις σχέσεις τους με το μελλοντικό τμήμα τους αλλά και από αγάπη για το αντικείμενό τους, αποτελεί ή όχι αδικαιολόγητο πλουτισμό που ενεργεί το Πανεπιστήμιο και η Πολιτεία (ο αρμόδιος δηλαδή) εις βάρος συγκεκριμένων ανθρώπων με όνομα και επώνυμο-αφού χρησιμοποιεί υπηρεσίες που δεν τις ανταμείβει ως όφειλε;

Αποτελεί ή όχι παραβίαση κάθε χρηστού συναλλακτικού ήθους η μη ενέργεια από την Πολιτεία ως υποσχέθηκε; Εσείς θα το ανεχόσασταν για τον εαυτό σας ; Τα ανωτέρω έχουν πιστεύω και νομικό περιεχόμενο, αν και στο θέμα αυτό που βαρύνει είναι ΗΘΙΚΟ.

 

14. Φαντάζεσθε μια κυβέρνηση να εκλεγεί και να μην διορίζεται;

Φαντάζεσθε κάποιος να προσλαμβάνεται κάπου χωρίς να του ορίζουν τον χρόνο εκκίνησης της εργασίας του ;

Φαντάζεσθε ένα opengov.gr χωρίς καταληκτικές ημερομηνίες, χωρίς διαδικασίες και με ανοικτούς διαγωνισμούς που δεν ολοκληρώνονται εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος και δεν οδηγούν σε άμεσο διορισμό;

 

 

Κι άλλες ερωτήσεις υπάρχουν (γιατί το θέμα προσφέρεται..) Αλλά η βασική ερώτηση είναι μία: Θα υπάρξουν απαντήσεις ; Και στα λόγια (γραπτά όμως) και στα έργα.

 

Ευελπιστώντας στην ορθότητα και την ταχύτητα των ενεργειών σας,

 

 

Με τιμή

 

 

 

Ανδρόνικος Π. Θεοχάρης

                                                                                     Δρ. Πολ. Μηχανικός

 

 

 

Write a comment

Comments: 0