Sun

05

Jun

2011

Η μεγάλη σφαγή των διδασκόντων 407/80, αλήθειες που δεν ξέρει ο κόσμος και τα ψέματα του υπουργείου (alfavita.gr)

του Μάνου Φωκίδη

 

Η εγκύκλιος του Πανάρετου που κοινοποιήθηκε την Πέμπτη 2/6 και στην ουσία προαναγγέλλει τη δραματική περικοπή των θέσεων διδασκόντων ΠΔ 407/80 είναι αλήθεια ότι δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία. Περιμέναμε κάτι τέτοιο στο πλαίσιο των περικοπών των θέσεων συμβασιούχων στο δημόσιο κατά 50%. Όμως, τόσο το ύφος του εγγράφου όσο και οι επιπτώσεις του, δείχνουν ξεκάθαρα ότι είναι ένα ακόμα βήμα στην υλοποίηση του πραγματικού σκοπού του υπουργείου. Με δικαιολογία την εξοικονόμηση σημαντικών οικονομικών πόρων, αυτό που πραγματικά επιδιώκεται είναι η οριστική απαξίωση των πανεπιστημίων τόσο στα μάτια του κόσμου όσο και ουσιαστικά. Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά...

Τι ζητά η εγκύκλιος; Την καταγραφή των διδασκόντων ΠΔ 407/80, τα μαθήματα που διδάσκουν, το είδος τους (υποχρεωτικά, επιλογής, κτλ), τις ώρες διδασκαλίας και μια σειρά άλλων στοιχείων. Αυτά τα στοιχεία είναι καθ’ όλα θεμιτό να είναι στη διάθεση του υπουργείου, για να μπορεί να προϋπολογίσει το κόστος των συμβασιούχων διδασκόντων. Ανακοινώνοντας περικοπή κατά Χ ποσοστό θα μπορεί να ισχυριστεί ότι εξοικονόμησε πολύτιμα ποσά και ο κοσμάκης θα μείνει ευχαριστημένος ότι γίνεται χρηστή διαχείριση των χρημάτων του. Μήπως όμως δεν είναι έτσι τα πράγματα;

 

Τα ποσά που δαπανά το υπουργείο για διδάσκοντες ΠΔ 407/80 του είναι ήδη γνωστά, δεν αποτελούν άγνωστη παράμετρο. Αυτό γιατί κατανέμει συγκεκριμένο αριθμό πιστώσεων σε κάθε πανεπιστήμιο στην αρχή του ακαδημαϊκού έτους. Υποτίθεται ότι η δαπάνη προκύπτει με βάση τις ανάγκες των πανεπιστημίων και τον τετραετή σχεδιασμό τους (που έχει ανατραπεί πλήρως λόγω της οικονομικής κρίσης). Μετά ακολουθεί ένα παζάρι μεταξύ των πανεπιστημίων και του υπουργείου και τελικά γίνεται διάθεση των ποσών. Γιατί λοιπόν να μην ανακοινώσει εξαρχής συγκεκριμένη μείωση των κονδυλίων και να αφήσει τα πανεπιστήμια να βγάλουν άκρη για το πώς θα τα κατανείμουν; Αυτή η τακτική ίσχυε μέχρι τώρα, αλλά για κάποιο υπάρχει διαφοροποίηση. Γιατί;

 

Η εξήγηση άπτεται πολλών θεμάτων, αλλά είναι κατά βάση απλή.

 

Δεν στοχεύουν στον περιορισμό των διδασκόντων ΠΔ 407/80 αλλά στην εξάλειψή τους. Το νομοσχέδιο για την αναδιαμόρφωση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που δεν έχει ακόμα κατατεθεί και ψηφιστεί, προβλέπει την κατάργηση του θεσμού των διδασκόντων ΠΔ 407/80 και την αντικατάστασή τους από συμβασιούχους λέκτορες. Τον Γιάννη θα τον βαφτίσουν Γιαννάκη (υποβαθμίζοντας ταυτόχρονα τους λέκτορες, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα). Άρα, πριν ακόμα ισχύσει ένας νόμος το υπουργείο τον εφαρμόζει. Εξαιρετικά δημοκρατικό.

 

Η προτελευταία παράγραφος της εγκυκλίου είναι και η πιο σημαντική. «Σημειώνεται ότι για το επόμενο ακαδημαϊκό έτος οι θέσεις που θα δοθούν θα είναι συγκεκριμένες και για συγκεκριμένα μαθήματα και όχι συνολικά για κάθε Ίδρυμα». Νομικό ατόπημα. Παραβιάζεται το ΠΔ για τους συμβασιούχους διδάσκοντες. Πάνω απ’ όλα όμως παραβιάζεται το Σύνταγμα που προβλέπει την ανεξαρτησία και το αυτοδιοίκητο των πανεπιστημίων. Τα πανεπιστήμια καθορίζουν το πρόγραμμα σπουδών τους (άρα και τα μαθήματα που προσφέρουν) και όχι το υπουργείο. Πρόκειται λοιπόν για ωμή επέμβαση στον πυρήνα της ακαδημαϊκής λειτουργίας, με απώτερο σκοπό την υποβάθμιση του παρεχόμενου διδακτικού έργου. Κάποιοι υπάλληλοι του υπουργείου θα κρίνουν ότι το Χ μάθημα είναι καλό και το Ψ κακό (αλήθεια με ποια κριτήρια;) και όχι οι συνελεύσεις των τμημάτων.

 

Μία από τις αιτιάσεις του υπουργείου για τη μείωση του αριθμού των διδασκόντων ΠΔ 407/80 είναι ότι έτσι καταπολεμά την οικογενειοκρατία και τις πελατειακές σχέσεις στα πανεπιστήμια. Κάποιος καθηγητής που θέλει να βολέψει το παιδί του ή κάποιον συγγενή, προκηρύσσει και μια θέση ΠΔ 407/80. Δυστυχώς, έχει περάσει στον κόσμο η αντίληψη ότι τα πανεπιστήμια είναι άντρα διαφθοράς. Ξεχνούν να αναφέρουν όμως ότι τα προγράμματα σπουδών των πανεπιστημίων δεν διαμορφώνονται τυχαία. Υπάρχουν συγκεκριμένες διδακτικές μονάδες που θα πρέπει να συγκεντρώσει ένας φοιτητής για να πάρει πτυχίο. Και ο αριθμός των διδακτικών μονάδων δεν είναι τυχαίος ή αυθαίρετα καθοριζόμενος. Η Συνθήκη της Μπολόνια προβλέπει τα θέματα αντιστοιχίας πτυχίων στην Ε.Ε. και την κινητικότητα των φοιτητών με βάση τις διδακτικές μονάδες (ECTS: European Credit Transfer System). Όταν εκλείψουν τα μαθήματα (και μάλιστα κάποια υποχρεωτικά) που διδάσκουν οι 407/80, πώς θα εξασφαλιστεί η ισοτιμία των ελληνικών πτυχίων με τα αντίστοιχα ευρωπαϊκά; Δεν είδαν τι κατάφεραν να κάνουν με τα απολυτήρια λυκείου που παίρνουν οι μαθητές που δεν συμμετείχαν στις πανελλήνιες; Δεν γίνονται δεκτοί σε πανεπιστήμια του εξωτερικού. Κάτι τέτοιο θα γίνει με τα πτυχία. Πώς θα κάνει μεταπτυχιακό στο εξωτερικό ένας φοιτητής όταν οι διδακτικές μονάδες που έχει συγκεντρώσει δεν αντιστοιχούν με το αντίστοιχο πτυχίο έξω; Απλά δεν θα κάνει.

 

Θα πει ο απλός κόσμος: «Ήμαρτον, 6 ώρες την εβδομάδα είναι το διδακτικό έργο ενός μόνιμου ακαδημαϊκού, ας κάνει και τα μαθήματα των διδασκόντων ΠΔ 407/80 που δεν θα προσληφθούν, έτσι και αλλιώς οι περισσότεροι κάθονται, ας δουλέψουν επιτέλους». Οι μόνιμοι καθηγητές λέγονται ΔΕΠ και όχι τυχαία. Είναι Διδακτικό και Ερευνητικό Προσωπικό. Δεν έχουν λοιπόν μόνο διδακτικά καθήκοντα αλλά και ερευνητικά. Το ερευνητικό κομμάτι, όσο και να θέλουν κάποιοι, δεν αποτιμάται σε ώρες δουλειάς. Στην πραγματικότητα, η έρευνα απαιτεί τόση απασχόληση που η έννοιες ελεύθερος χρόνος και προσωπική ζωή μπορεί να γίνουν άγνωστες.

 

Το κόστος ενός διδάσκοντα ΠΔ 407/80 δεν είναι σταθερό. Υπάρχουν συμβασιούχοι πλήρους απασχόλησης και συμβασιούχοι μειωμένης αμοιβής, επειδή κατέχουν άλλη θέση στο δημόσιο. Κατ’ επέκταση, είναι διαφορετικό το κόστος ανά μάθημα και εξαρτάται από ποιος θα το διδάξει. Συνεπώς, το υπουργείο σκέφτεται και πάλι εκ του πονηρού. Εγκρίνοντας μαθήματα, θα πρέπει ταυτόχρονα να ορίσει και την αμοιβή ανά μάθημα. Και μάλλον η αμοιβή θα είναι εντελώς αποτρεπτική για τους διδάσκοντες ΠΔ 407/80 πλήρους απασχόλησης. Δεν θα έχει σημασία πλέον η επιστημονική σου αξία, αλλά το αν θα είσαι διατεθειμένος να απασχοληθείς για ψίχουλα.

 

Και αυτό μας φέρνει στο πιο σημαντικό στοιχείο της όλης υπόθεσης. Πόσα παίρνουν επιτέλους οι διδάσκοντες ΠΔ 407/80, πόσο επιβαρύνουν την τσέπη του έλληνα φορολογούμενου; Λοιπόν, αυτό το στοιχείο, άγνωστο στον απλό πολίτη, αποτελεί την πλέον ουσιαστική απόδειξη για την εμπάθεια του Πανάρετου απέναντι στα πανεπιστήμια (παρότι και ο ίδιος πανεπιστημιακός). Ρώτησα προχθές τους φοιτητές μου στο τελευταίο μου μάθημα για το εξάμηνο (αλλά μάλλον και το τελευταίο μου μάθημα γενικά σε πανεπιστήμιο): «Είμαι διδάσκων ΠΔ 407/80 μειωμένης αμοιβής, πόσα παίρνω τον μήνα;» Οι απαντήσεις τους κυμαίνονταν μεταξύ 1.000 και 1.500€. Αυτά τα ποσά θεωρούν τα παιδιά ως δίκαιη αμοιβή για κάποιον που έχει άλλη δουλειά και απασχολείται και ως διδάσκων. Όταν τους είπα ότι παίρνω 352,12€ με κοιτούσαν σαν να ήμουν από άλλο πλανήτη. Τους επισήμανα μάλιστα ότι οι διδάσκοντες ΠΔ 407/80 πλήρους απασχόλησης αμείβονται με περίπου 1.200€.

 

Αυτά είναι τα σημαντικά ποσά που προσπαθεί να εξοικονομήσει ο Πανάρετος οι συν αυτώ κουτοπόνηροι. Κοστίζω 5.800€ το χρόνο μεικτά, 4.500€ καθαρά. Στο πανεπιστήμιο που εργάζομαι, υπάρχουν περίπου 310 ΔΕΠ και περίπου 160 407/80. Οι μισοί σε ένα περιφερειακό πανεπιστήμιο είμαστε συμβασιούχοι και πληρωνόμαστε το αντίστοιχο των 80 πιστώσεων ΠΔ 407/80 πλήρους απασχόλησης. Αυτό γιατί μία (1) πίστωση διαιρείται στα τέσσερα (4) για τους διδάσκοντες μειωμένης αμοιβής και καταλήγουμε στο ποσό των 352€ και κάτι ψιλά. Η συνολική δαπάνη είναι της τάξης των 1.500.000€ ετησίως για να λειτουργήσει ένα πανεπιστήμιο όπου το μισό διδακτικό προσωπικό είναι συμβασιούχοι. Και να επισημάνω ότι ο αριθμός των συμβασιούχων είναι ήδη μειωμένος κατά 30%. Περαιτέρω μείωση σημαίνει απλά ότι το πανεπιστήμιο θα αδυνατεί να υλοποιήσει τα προγράμματα σπουδών των τμημάτων του.

 

Αναρωτιέμαι, αξίζουν τα 15 χρόνια σπουδών και ερευνών για 352,12€ το μήνα; Αναρωτιέμαι, ποια κίνητρα έχει ο νέος επιστήμονας να παραμείνει σε αυτή τη χώρα; Αναρωτιέμαι, είναι η αμοιβή μου που προσβάλλει το περί δικαίου αίσθημα και πρέπει να καταργηθεί ή τα 46.000€ για τους λογαριασμούς κινητών του Πάγκαλου (ποσό που καλύπτει 10 διδάσκοντες μειωμένης απασχόλησης); Σκεφτείτε και σεις, τι είναι πιο σημαντικό, να πληρώνετε τα αναρίθμητα προνόμια μερικών ή να σπουδάζουν αξιοπρεπώς τα παιδιά σας;

 

ΠΗΓΗ

 

 

Write a comment

Comments: 0