Ηχούν ξανά τα τύμπανα του πολέμου για τα πανεπιστήμια (tanea.gr)

Η αντιπαράθεση που έχει προκύψει το τελευταίο διάστημα μεταξύ των πανεπιστημιακών και του υπουργείου Παιδείας έχει μια φανερή καιμια αθέατη πλευρά. Η φανερή αφορά την υποχρηματοδότηση των ιδρυμάτων αλλά και τις κινήσεις του Γιάννη Πανάρετου, που εκνευρίζουν τους πανεπιστημιακούς επειδή ο συνάδελφός τους, γνωρίζονταςαπό τα μέσα το πώς λειτουργείτο σύστημα, επιμένει να τους πιέζει εφ’ όλης της ύλης με τον δικό του, ομολογουμένως ιδιάζοντα, τρόπο....

Η κρυφή πλευράτης αντιπαράθεσης όμως αφορά το ότι σε λίγες μέρες, αμέσως μετάτην ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου από τηΒουλή, η Αννα ∆ιαμαντοπούλουθα ανακοινώσει, σύμφωνα με πληροφορίες των «ΝΕΩΝ»,τον καινούργιο νόμο-πλαίσιο λειτουργίας τηςΤριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, ο οποίος φέρνει τα πάνω κάτω στα πανεπιστήμια όσον αφορά τοντρόπο διοίκησης και χρηματοδότησής τους.

Με τη θέσπιση των Συμβουλίων ∆ιοίκησης στα οποία θα συμμετέχουν και εξωτερικά μέλη και με την επιλογή του πρύτανη με διεθνή διαγωνισμό και όχι με εκλογές, οι υπόγειες ισορροπίες βάσει των οποίων ακόμα λειτουργούν ταελληνικά ιδρύματα (συναλλαγές με φοιτητέςκαι διδάσκοντες, ταξίματα, βόλεμα των δικών μας, οικογενειοκρατία κ.λπ.) θα τεθούν στο χρονοντούλαπο της ακαδημαϊκής ιστορίας.

Ομως αυτό ξεβολεύει ορισμένους πανεπιστημιακούς. Ενα μέρος της αντιπαράθεσής τους αφορά αυτήν ακριβώς την αλλαγή. ∆εν αρέσουν σε πολλούς τα Συμβούλια ∆ιοίκησης, τα θεωρούν ξενόφερτα και πλήγμα στην διοικητική αυτοτέλεια. Τα βλέπουν ακόμα σαν πρόβα τζενεράλε για την ιδιωτικοποίησητων πανεπιστημίων. Σύμφωναμε τον υφυπουργό Παιδείας Γιάννη Πανάρετο όμως, το Συμβούλιο ∆ιοικησης δεν θα είναι ένα όργανο εκτός πανεπιστημίου. «Θα αποτελεί μέρος της δομής του πανεπιστημίου. Και η επιλογή του μπορεί να γίνεται με τρόπο που να αποκλείειτόσο την παρέμβαση του κράτουςόσο και την εκλογική εξάρτησή του από το εσωτερικό του πανεπιστημίου».

Τα μέλη του Συμβουλίου, που θα είναι από 9 έως 15 ανάλογα με το μέγεθος του ιδρύματος, θα προέρχονται τόσο από την πανεπιστημιακή κοινότητα όσο και εκτός αυτής και θα επιλέγουν τον πρύτανη διά ψηφοφορίας έπειτα από διεθνή πρόσκληση ενδιαφέροντος. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ο πρύτανης ενός πανεπιστημίου στο μέλλον δεν θα είναι απαραίτητο να προέρχεται από το ίδρυμα,ενώ οι αρμοδιότητές του αναμένεται να είναι ευρύτερες από τιςσημερινές, καθώς δεν θαδιοικεί πλέον βάσει υπόγειων ισορροπιών όπως σήμερα, που πρέπει να προσελκύσει ψηφοφόρους τόσο από τους καθηγητές όσο και από τους φοιτητές προκειμένου να εκλεγεί.

Η ΧΡΗΜΑΤΟ∆ΟΤΗΣΗ. Σημαντικό στοιχείο του νέου νόμου είναι επίσης η σύνδεση της χρηματοδότησης των ιδρυμάτων με την αξιολόγησή τους. Η χρηματοδότηση από το κράτος θαγίνεται επί τη βάσει προγραμματικών συμφωνιών. Ο νόμος, κατά τις πληροφορίες, δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην κοινωνική λογοδοσία και αξιολόγηση, προκειμένου η Πολιτεία να τους παραχωρήσει πλήρη οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια, ανάμεσα στην οποία και η μισθοδοσία του προσωπικού. Στην πράξη αυτό ίσως οδηγήσει σε διαφοροποιημένες αμοιβές καθηγητών. Ενα πανεπιστήμιο θα μπορεί λόγου χάρη να αμείβει υψηλότερα έναν καθηγητή που καλεί από το εξωτερικό για συγκεκριμένη περίοδο εξειδικευμένης διδασκαλίας. Στο πλαίσιο αυτό, στα κριτήρια της αξιολόγησης αναμένεται να συμπεριληφθούν και στοιχεία που αφορούν τους φοιτητές, όπωςοι επιδόσεις, το πόσοι ολοκληρώνουν τις σπουδές εντός του προβλεπόμενου χρόνου, πόσο σύντομα βρίσκουν εργασία οι απόφοιτοι σε τομείς της ειδικότητάς τους, κ.ά.

Οι «υπόγειες» ισορροπίες στα ιδρύματα θα τεθούν στο χρονοντούλαπο της ακαδημαϊκής ιστορίας


Χαρακτηριστικά του νέου νόμου

Βασική ακαδημαϊκή μονάδα θα είναι η σχολή. Η εισαγωγή των φοιτητών θαγίνεται σε σχολές και η κατανομή τους στα επιμέρους προγράμματα σπουδών θα γίνεται έπειτα από το τέλος του πρώτου ακαδημαϊκού έτους, ανάλογα με την επίδοση και τις προτιμήσεις τους.

Αλλαγή του σημερινού συστήματος εξεταστικών περιόδων που έχει μετατρέψει το πανεπιστήμιοσε εξεταστικό κέντρο.

Θέσπιση του ψηφιακού συγγράμματος.

Οργάνωση Κέντρων Αριστείας μέσω συνεργασίας των ιδρυμάτων.

Εμφαση στον διεπιστημονικό χαρακτήρα των προγραμμάτων σπουδών.

Κάρτα φοιτητή:θα του διασφαλίζει πρόσβαση σε όλες τις παρεχόμενεςυπηρεσίες.

Ενίσχυση διεθνών προπτυχιακών και μεταπτυχιακών προγραμμάτων σπουδών ώστε να προσελκύουν και ξένους φοιτητές.

∆υνατότητα εκλογής και αλλοδαπών ως μελών ∆ΕΠ. ∆υνατότητα ταυτόχρονης κατοχής θέσης ∆ΕΠ σε ελληνικά και ξένα πανεπιστήμια.

∆υνατότητα ίδρυσης ακαδημαϊκών εδρών με χορηγία. Κατάργηση της βαθμίδας του λέκτορα.


Οι «πληγές» των ΑΕΙ σήμερα

Η ΕΛΛΙΠΗΣ χρηματοδότηση των πανεπιστημίων είναι από τα σημαντικότερα προβλήματα στα ιδρύματα σήμερα, όπως τονίζει στα «ΝΕΑ» ο πρύτανης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Γιάννης Μυλόπουλος. «Ποτέ το πανεπιστήμιο δεν είχε επαρκή χρηματοδότηση. Το 2006, για παράδειγμα, η Ελλάδα ήταν στην τελευταία θέση στην Ευρώπη σε ό,τι αφορά τη χρηματοδότηση των πανεπιστημίων. Σε κάθε φοιτητή αναλογούσαν 4.000 ευρώ τον χρόνο. Ενώ ο μέσος όρος ήταν 10.000 ευρώ τον χρόνο», αναφέρει ο πρύτανης. Ο Γιάννης Μυλόπουλος σημειώνει ακόμη πως η κατάσταση όσον αφορά τη χρηματοδότηση χειροτέρευσε κι άλλο μετά την κρίση. «Αυτή την περίοδο ο τομέας της Παιδείας υφίσταται τις μεγαλύτερες περικοπές. Σ’ εμάς φτάνει το 56%. Κι αυτή η κατάσταση δημιουργεί “ασφυξία”. Στραγγαλίζει το πανεπιστήμιο». Κι αυτό, λέει, μολονότι οι πρυτάνεις σε όλη τηνΕυρώπη έχουν τονίσει πως τα έξοδα για ταπανεπιστήμια δεν πρέπει να θεωρούνται δημοσιονομική δαπάνηαλλά επένδυση για το μέλλον.

Μεγάλη πληγή τωνανώτατων ιδρυμάτων σήμερα, λέει ο Γιάννης Μυλόπουλος, είναι οι διαρκείςπαρεμβάσεις της Πολιτείας και του υπουργείου Παιδείας στην αυτοτέλεια και το αυτοδιοίκητο του πανεπιστημίου.

«Κάθε εβδομάδα ο υφυπουργός Παιδείας ανακαλύπτει μια συνωμοσία και νομοθετεί γενικά για όλα τα πανεπιστήμια. Εχει παγώσει τις εξελίξεις προσωπικού. ∆εν εγκρίνει νέα μεταπτυχιακά. Αυτές οι παρεμβάσεις στερούν τη μεγαλύτερη αυτοτέλεια του πανεπιστημίου».

Από την πλευρά του ο καθηγητής του Μετσόβιου Πολυτεχνείου και πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων ∆ιδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού (ΠΟΣ∆ΕΠ) Νίκος Σταυρακάκης λέει στα «ΝΕΑ» ότι στα αρνητικά του πανεπιστημιακού συστήματος σήμερα θα κατέτασσε «τη μειωμένη αυτοτέλεια των πανεπιστημίων, την ανύπαρκτη λογοδοσία – μια διαδικασία αξιολόγησης σε νηπιακή φάση. Και έναν προβληματικό ακαδημαϊκό πολιτισμό». Ο πρόεδρος της ΠΟΣ∆ΕΠ προσθέτει όμως ότι υπάρχουν και θετικά χαρακτηριστικά στον χώρο των ΑΕΙ. Ανάμεσά τους είναι το «σοβαρό ποσοστό επιστημονικού δυναμικού υψηλών προδιαγραφών καθώς και οι αρκετοί θύλακες αριστείας».

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΗΓΗ

 

 

 

Write a comment

Comments: 0