Thu

04

Oct

2012

Και πάλι για τις εργολαβίες (avgi.gr)

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ N. ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗ*

 

Με την σε εξέλιξη κατάληψη του κτηρίου διοίκησης του ΑΠΘ από τους εργολαβικούς υπαλλήλους, το πρόβλημα των εργολαβιών ξαναμπαίνει στη δημοσιότητα και η πανεπιστημιακή κοινότητα ξαναζεί και πάλι γεγονότα όπως τον Μάρτιο 2009, που φοιτητικοί σύλλογοι είχαν καταλάβει το κτήριο διοίκησης του ιδρύματος, με αφορμή τη δολοφονική επίθεση στην Κωνσταντίνα Κούνεβα, καταγγέλλοντας και τότε, όπως και τώρα, το απάνθρωπο καθεστώς των εργολαβιών στα πανεπιστήμια και απαιτώντας τη λύση του....

Σήμερα όμως το πρόβλημα των εργολαβιών συναρτάται και με την οικονομική πολιτική που εφαρμόζεται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Πολιτική που οδηγεί ένα ίδρυμα να μην έχει συντηρητές, να είναι χωρίς φύλαξη, χωρίς καθαριότητα, χωρίς να μπορεί να καλύψει τα λειτουργικά του έξοδα, χωρίς διδακτικό και διοικητικό προσωπικό. Σε ένα ίδρυμα που καταρρέει για να μπορούν να ευδοκιμούν τα πολυδιαφημιζόμενα ιδιωτικά "πολυτεχνεία". Και βέβαια αυτή η οικονομική πολιτική ξεκινά την επίθεσή της από τους πιο ευάλωτους εργαζόμενους, τους "εργολαβικούς" υπαλλήλους του ΑΠΘ, αυτούς που οι εργολάβοι νοικιάζουν στο ίδρυμα με το αζημίωτο.

 

Οι τεράστιες περικοπές στη χρηματοδότηση του μεγαλύτερου πανεπιστημίου της χώρας, που ανέρχονται το 2012 στο πρωτοφανές 60% του τακτικού ετήσιου προϋπολογισμού του, το 65% του οποίου αναλώνεται για την πληρωμή των εργολαβιών φύλαξης, καθαριότητας, τεχνικής και διοικητικής υποστήριξης, οδηγούν, στην αδυναμία εκπλήρωσης των υποχρεώσεών του και, εντέλει στην παύση του εκπαιδευτικού, ερευνητικού και διοικητικού του έργου.

Τότε, τον Μάρτιο του 2009, οι οπαδοί του νόμου και της τάξης καλούσαν σε «δυναμική συνέγερση» με στόχο την απώθηση των καταληψιών από το κτήριο και, παραβλέποντας το ουσιώδες εργασιακό και οικονομικό πρόβλημα των εργολαβιών, συχνά η συζήτηση στρεφόταν στη συνήθη αερολογία ορισμένων ΜΜΕ περί ασύλου.

 

Σήμερα, οι ίδιοι κύκλοι, εντός και εκτός του πανεπιστημίου, συμπαρατασσόμενοι με τους τροϊκανούς, δεν βλέπουν το αποτέλεσμα της μνημονιακής πολιτικής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και την εσκεμμένη οικονομική ασφυξία που επιβάλλεται στο ΑΠΘ αλλά και στα άλλα πανεπιστημιακά ιδρύματα και τα ΤΕΙ, και διαλαλούν την απέχθειά τους σε οτιδήποτε συλλογικό και παράλληλα επιρρίπτουν ευθύνες σε εκείνες τις πανεπιστημιακές δυνάμεις και στα πανεπιστημιακά όργανα που εναντιώθηκαν την προηγούμενη χρονιά στην εφαρμογή της ολιγαρχικής και αυταρχικής διοικητικής δομής στα ΑΕΙ, που προβλέπει ο νόμος 4009/11.

 

Είναι προφανές ότι στο ΑΠΘ, η Πρυτανεία, τα ακαδημαϊκά όργανα, οι συνδικαλιστικοί σύλλογοι διδασκόντων και εργαζομένων, προσπαθούν να διαχειριστούν ένα ζήτημα που τους αφορά άμεσα, δηλαδή το απάνθρωπο καθεστώς των εργολαβιών. Η ακαδημαϊκή κοινότητα καλείται σήμερα να «επιλύσει» τα προβλήματα που δημιούργησαν οι πολιτικές της ιδιωτικοποίησης, αλλά η λύση προσκρούει στην κυβερνητική πολιτική και τις επιταγές του Μνημονίου.

 

Η ευθύνη μας ως ακαδημαϊκής κοινότητας είναι να αναδείξουμε το πρόβλημα αυτό σε όλους πρωτίστως στους φοιτητές μας και τις οικογένειές τους και να συνεχίσουμε τη συλλογική προσπάθεια όχι μόνο για να λυθεί άμεσα το πρόβλημα των "εργολαβικών" υπαλλήλων, αλλά για να αντικρούσουμε αυτή την πολιτική που περικόπτει τη χρηματοδότηση των ΑΕΙ - για τον διορισμό των εκλεγμένων ΔΕΠ, των έκτακτων διδασκόντων, των λειτουργικών δαπανών, τη φοιτητική μέριμνα, που στοχεύει και στην οικονομική εξαθλίωση των διδασκόντων και εργαζομένων στα ΑΕΙ. Μια πολιτική που οδηγεί τα Πανεπιστήμια σε διάλυση, το επιστημονικό προσωπικό της χώρας σε συρρίκνωση, την έρευνα και τη συμβολή της στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας σε ακύρωση.

 

* Ο Γιάννης Κρεστενίτης είναι πρόεδρος του Δ.Σ. του Ενιαίου Συλλόγου ΔΕΠ του ΑΠΘ

 

 

ΠΗΓΗ

 


Write a comment

Comments: 0