Οραμα, όχι μόνο «ψαλίδι» (kathimerini.gr)

Tου Αποστολου Λακασα

 

Σημαντικός αριθμός πανεπιστημιακών δασκάλων σε σχολές όπως οι οικονομικές, πληροφορικής, φυσικής, ιατρικές, πολυτεχνικές έχουν ήδη βρει ή αναζητούν θέση, προσωρινή ή μόνιμη, σε πανεπιστήμια του εξωτερικού - και όχι μόνο των παραδοσιακών προορισμών, όπως η Ευρώπη και οι ΗΠΑ. Τον ίδιο δρόμο έχουν πάρει πολλοί από τους 883 εκλεγέντες σε θέση μελών ΔΕΠ σε ελληνικά πανεπιστήμια, οι οποίοι μένουν εδώ και περίπου δύο χρόνια αδιόριστοι και οι προοπτικές τους για διορισμό εκτείνονται σε βάθος δεκαετίας (για τους πλέον πρόσφατα εκλεγμένους). Στον αντίποδα, μεγάλος αριθμός καθηγητών έχει ήδη συνταξιοδοτηθεί και θα συνταξιοδοτηθεί τα επόμενα χρόνια. Η συρρίκνωση και η γήρανση του προσωπικού είναι δεδομένη....

Επίσης, εκτός από τις επιπτώσεις στα ΑΕΙ λόγω των ελάχιστων διορισμών και των περικοπών στις απολαβές των πανεπιστημιακών, οι μειώσεις των κρατικών κονδυλίων για τα λειτουργικά των ιδρυμάτων θα έχουν συνέπειες και στο ακαδημαϊκό και ερευνητικό έργο. Μαθήματα θα κοπούν, μεταπτυχιακά προγράμματα θα συρρικνωθούν, το ίδιο θα συμβεί με τα ερευνητικά προγράμματα. Η αναζήτηση ιδιωτικής χρηματοδότησης από τα ΑΕΙ είναι θελκτική, αλλά για να πραγματοποιηθεί θα πρέπει να επιτευχθεί η δύσκολη ισορροπία ανάμεσα στην ακαδημαϊκή ελευθερία του ιδρύματος και τις επιλογές του χορηγού-δωρητή.

Την ίδια στιγμή όλοι παραδέχονται ότι η ελληνική τριτοβάθμια εκπαίδευση έχει πλέον ξεχειλώσει, έτσι όπως δημιουργήθηκαν και αναπτύχθηκαν τα περίπου 40 πανεπιστήμια και ΤΕΙ στη χώρα τα τελευταία τριάντα χρόνια. Οι έρευνες του υπουργείου Παιδείας και της Αρχής για τη Διασφάλιση της Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση δείχνουν αλληλοεπικαλύψεις επιστημονικών αντικειμένων και κατακερματισμό, που ξεπερνά το 60 των σχολών. Ενδεικτικά, η χώρα διαθέτει 50 τμήματα διοίκησης επιχειρήσεων, 36 οικονομικά, 32 πληροφορικής, 22 παιδαγωγικά τμήματα. Στο πλαίσιο αυτό, η μείωση του προσωπικού και των κονδυλίων για τη λειτουργία των ΑΕΙ θα μπορούσε, εύλογα, να «κουμπώσει» με τις συγχωνεύσεις και τις καταργήσεις ιδρυμάτων, σχολών και τμημάτων. (Για συνολικά 160 τμήματα κάνουν λόγο στελέχη του υπουργείου Παιδείας).

Υπάρχει όμως ένας κίνδυνος. Σε τομείς όπως η παιδεία οι αλλαγές δεν μπορούν να γίνονται με μόνο στόχο την εξοικονόμηση πόρων. Απαιτείται στρατηγικό όραμα και σχεδιασμός σε βάθος χρόνου, τα οποία είναι ακόμη πιο απαραίτητα σήμερα, που οι πόροι είναι μειωμένοι.

Τυχόν καταβαράθρωση της παιδείας θα απομακρύνει την προοπτική για μόρφωση που αποτελούσε ανέκαθεν μέλημα της ελληνικής κοινωνίας και θα έχει συνέπειές της για το παρόν και το μέλλον της χώρας.

Ας μην ξεχνάμε ότι πάντοτε, από τα χρόνια της προεπαναστατικής περιόδου έως τα πρώτα χρόνια της μεταπολιτευτικής περιόδου, η ανάπτυξη της παιδείας ήταν εκείνη που βοήθησε το ελληνικό έθνος να ανοίξει μια καλύτερη σελίδα στην ιστορία του.

 

ΠΗΓΗ

 


Comments: 0 (Discussion closed)
    There are no comments yet.