Ανθρώπινα «σκουπίδια» στα πανεπιστήμια (left.gr)

Του Κλέαρχου Τσαουσίδη

 

Στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα υπάρχουν πολλών ειδών και άκρως ενοχλητικά, για τους εξωνημένους κυβερνώντες, απορρίμματα. Αυτά χωρίζονται σε δυο κατηγορίες:

Τα ορατά:

- αυτά που ο νεοέλληνας πετάει παντού και, στους πανεπιστημιακούς χώρους, έξω και δίπλα από τα καλάθια αχρήστων.

- τα άτομα που συλλέγουν τα απορρίμματα χωρίς να πληρώνονται διότι η κεντρική κυβέρνηση έκοψε τα κονδύλια και η πρυτανεία δε δύναται…

- τα παιδιά - φοιτητές (γύρω στους 10.000 τους υπολογίζει ο ίδιος ο υπουργός!) που λόγω συνενώσεων, καταργήσεων τμημάτων (κάθε χωριό και στάδιο, κάθε κωμόπολη και ΤΕΙ) πρέπει να μετακινηθούν σε άλλη περιοχή πληρώνοντας τη νέα ρουσφετολογική ρύθμιση.

Τα αόρατα:...

- είναι τα μέλη Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού (ΔΕΠ) των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων που βρίσκονται εδώ και τρία τουλάχιστον χρόνια σε κατάσταση «αναμονής τοποθέτησης». Δηλαδή εκλέχτηκαν για να ενταχθούν στο κανονικό προσωπικό των πανεπιστημίων, αλλά η κυβέρνηση δεν επικυρώνει τον αναγκαίο διορισμό τους. Ουδείς γνωρίζει πόσοι ακριβώς είναι, 800 ή 1.000, διότι ο σχετικός κατάλογος που είχε δημοσιοποιηθεί επί εποχής Πανάρετου προφανώς και δεν ισχύει σήμερα.

Αυτά τα άτομα είναι «σκουπίδια» για την κ. Διαμαντοπούλου, τον καθηγητή Μπαμπινιώτη, τον καθηγητή Αρβανιτόπουλο, τους τρεις τελευταίους οικοδόμους της ανθρώπινης χωματερής.

«Σκουπίδια» οι επιστήμονες με τυπικά και ουσιαστικά προσόντα πολλές φορές μη συγκρίσιμα (ανώτερα κατά πολύ) από αυτά εκατοντάδων εκλεκτών της γαλαζοπράσινης εξουσίας που εδώ και δεκαετίες ελέγχει τη σύνθεση της ακαδημαϊκής κοινότητας. Δυστυχώς, η περιθωριοποίηση των επιστημόνων αυτών συντελείται με τη σύμπραξη και αυτοαποκαλούμενων προοδευτικών τους οποίους η αριστερά, συστημική, κυβερνώσα ή ανυπότακτη, υπέθαλψε επαρκώς και παρά φύσιν (μια ματιά στο σημερινό υπουργικό συμβούλιο πείθει).

 

Δεν υπάρχει σάλιο

Οι λόγοι που επικαλούνται οι κυβερνητικοί για όλα τα σκουπίδια και «σκουπίδια» στα ΑΕΙ είναι οι ίδιοι: έλλειψη χρημάτων, επιταγές της τρόικας, ανεπίτρεπτη διασπορά πανεπιστημιακών σχολών και συνακόλουθη σπατάλη.

Τους επικαλείται και ο καθηγητής Αρβανιτόπουλος όπως -δυστυχώς- και πολλά μέλη ΔΕΠ που πληρώνονται κανονικά, εξελίσσονται και καταγγέλλουν την κατάσταση στα πανεπιστήμια! Αυτοί είναι αμέτοχοι…

Το ερώτημα που προκύπτει είναι σαφές: είναι δυνατό οι ίδιοι ρουσφετολόγοι που καταντήσανε τα πανεπιστήμια «φροντιστήρια», όπως οι ίδιοι τα αποκαλούν, να αποτελέσουν και τους λειτουργούς της θεραπείας; Ήδη, οι αλλαγές στις σχολές που καταργούνται ή συνενώνονται δείχνουν ότι η εμμονή στο «ο τρώσας και ιάσεται» μόνον ως ανέκδοτο ισχύει. Αλίμονο στα παιδιά που οι σχολές τους βρίσκονται εκτός των ορίων ενδιαφέροντος διαφόρων ισχυρών του αλληλοεκβιαζόμενου κυβερνητικού διευθυντηρίου.

Αλλά αλίμονο και στην κοινωνία που η κυβέρνηση των προθύμων οδηγεί σε εμφύλια σύρραξη, πιστεύοντας ότι έτσι θα διατηρηθεί στο απυρόβλητο και -κυρίως- στην εξουσία.

Θα ενισχύσει η Πολιτεία, λέει ο υπουργός, τα 10.000 παιδιά που θα μετακομίσουν σε άλλες πόλεις για να υλοποιηθεί το σχέδιο «Αθηνά». Δηλαδή, υπάρχουν χρήματα; Τι εμπόδιζε, αν αυτό που γίνεται είναι σωστό και δεν είναι η αναδιανομή του ρουσφετιού, να ξεκινήσει από τους νεοεισερχόμενους φοιτητές; ‘Η θα έχουμε μιαν ακόμη ευκαιρία να μοιράζουμε χιλιάρικα προ των εκλογών;

 

«Εθελοντισμός»


Στο άλλο μέτωπο, των ανθρώπινων σκουπιδιών, το πρωτότυπο είναι ότι οι αδιόριστοι προσφέρουν ήδη «εθελοντική» εργασία η οποία έχει μορφή εξάρτησης (οι περισσότεροι είναι λέκτορες που θέλουν να γίνουν επίκουροι κ.λπ.). Η «εθελοντική» αυτή εργασία περιλαμβάνει πολλές και ορισμένες φορές παράτυπες ή και παράνομες υποχρεώσεις, όπως η επιτήρηση στις εξετάσεις ή η διοικητική εργασία. Με δυο λόγια, υπάρχει επιστροφή στο παλιό καθεστώς της έδρας, όπου ο καθηγητής ήταν ο κυρίαρχος και οι επιστήμονες των λοιπών βαθμίδων του καθάριζαν τα παπούτσια ή έβγαζαν βόλτα το σκυλί…

Φυσικά, μιας και ανάμεσα στους μη διορισμένους υπάρχουν και «δικά τους» παιδιά, το αμίμητο υπουργείο σχεδιάζει «μεταφορές κονδυλίων» και άλλα τερτίπια που θα επιτρέψουν να κουτσοβολευτούν ορισμένοι και να αρχίσουν να ονειρεύονται οι υπόλοιποι ότι έρχεται η σειρά τους ώστε τα ψηφαλάκια να μην περάσουν τη γαλάζια γραμμή προς τα αριστερά.

Και καλά, υπουργοί και παρατρεχάμενοι είναι επ' αμοιβή καταστροφείς, κάτι σαν τους business killers που νοικιάζουν οι πολυεθνικές. Οι ήδη διορισμένοι όμως καθηγητές, αναπληρωτές, επίκουροι, λέκτορες, που αποτελούν επ' αμοιβή μέλη ΔΕΠ, τι πράττουν μπροστά στην αυθαιρεσία των πολιτικών προϊσταμένων;

Η πλειοψηφία του Δ.Σ. της ΠΟΣΔΕΠ τι είδους αλληλεγγύη παρέχει στους εν τοις πράγμασι -πλην όμως αμισθί- συναδέρφους της;

 

Φαράσια και σκούπες


Φοβούμαι ότι η αντιμετώπιση θα είναι ίδια με αυτήν που επιφύλαξαν στα σκουπίδια και στα «σκουπίδια» του ΑΠΘ. Φαράσια και σκούπες για να τα μαζέψουμε εμείς, οι αμόλυντοι και ντογρού στη χωματερή - Καιάδα μαζί με τους απλήρωτους επί 7 μήνες σκουπιδιαρέους.

Αλήθεια, τι θα έκαναν αυτοί, που πρόλαβαν να καθίσουν στην έδρα, αν ήταν επί 7 μήνες απλήρωτοι, ή επί τρία χρόνια αδιόριστοι και άρα μη μισθοδοτούμενοι, όπως οι συνάδερφοι τους; Θα δέχονταν -με τη λογική των κυβερνώντων την οποία μηρυκάζουν- να μειωθεί το δικό τους εισόδημα κατά τι, για να πληρωθούν οι εργολαβικοί σκουπιδιάρηδες ή οι «σε αναμονή τοποθέτησης» συνάδερφοί τους; Αυτό λέγεται αλληλεγγύη ή σολινταριτέ ή σολιντάριτι (γιατί κάποιοι δεν τα πάνε καλά με τα ελληνικά, το βλέπω στα γραφτά τους).

Φοβούμαι πως η αντιμετώπιση είναι η ίδια σε όλες τις περιπτώσεις που προανέφερα, διότι η κυρίαρχη πλέον ιδεολογία στα ΑΕΙ είναι «μακριά απ' τον κώλο μας κι ό,τι θέλει ας γίνει».

 

 

ΠΗΓΗ

 

Write a comment

Comments: 0