Ο διορισμός δεν είναι φιλανθρωπία (kathimerini.gr)

Του Ηλια Καζανη*

Με βάση τον Νόμο 3549/ 2007 (νόμο «Γιαννάκου») υπό την ισχύ του οποίου έγιναν οι περισσότερες προσλήψεις νέων καθηγητών όλων των βαθμίδων, ο «διορισμός, κατόπιν εκλογής ή εξέλιξης, και η μονιμοποίηση γίνονται με πράξη του Πρύτανη, η οποία δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και κοινοποιείται στον Υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων» [αρ. 25 §1]. Ακόμη, προβλέπεται πως «ο Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων μπορεί, επίσης, αυτεπάγγελτα, εντός ενός (1) έτους, να ελέγξει τη νομιμότητα της πράξης του Πρύτανη». Με βάση τον ισχύοντα από το 2011 Νόμο (4009/2011, νόμο «Διαμαντοπούλου»), και πάλι «ο διορισμός των καθηγητών γίνεται με πράξη του πρύτανη, η οποία εκδίδεται μέσα σε δύο μήνες από τη διαβίβαση του σχετικού φακέλου και ύστερα από έλεγχο της νομιμότητας της επιλογής ή της εξέλιξης» [αρ. 20 §1]. Επιπροσθέτως, προβλέπεται πως «ο Υπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων ελέγχει τη νομιμότητα οποιασδήποτε εκλογής ή εξέλιξης (...) Ο έλεγχος νομιμότητας από τον Υπουργό ολοκληρώνεται μέσα σε αποκλειστική προθεσμία έξι μηνών από την παραλαβή του φακέλου»....

Ετσι, οι φερόμενοι ως «αδιόριστοι» είναι στην πραγματικότητα διορισμένοι, καθώς υπάρχει πρυτανικό έγγραφο διορισμού τους. Ομως, οι εκάστοτε υπουργοί Παιδείας ουδέποτε απάντησαν στους πρυτάνεις ως προς τον έλεγχο νομιμότητας των διορισμών. Επίσης, οι πρυτάνεις αμέλησαν να προβούν στη δημοσίευση των διορισμών στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (όπως εντέλλονται από τον νόμο). Τέλος, είναι σαφές πως το υπουργείο Οικονομικών δεν έχει απελευθερώσει τις απαραίτητες πιστώσεις για τη μισθοδοσία των διορισμένων καθηγητών.

Πρόσφατα, ο υπουργός Παιδείας απάντησε (αρ. πρωτ. 58093/25-4-2013) σε σχετική ερώτηση της κ. Ρεπούση (με αρ. 7510/21-2-2-13) με τον εξής σκληρό, κατά τη γνώμη μου, τρόπο: «Ο διορισμός ενός νέου καθηγητή πανεπιστημίου συνιστά μία σύνθετη διοικητική διαδικασία, της οποίας ο χρόνος ολοκλήρωσης δεν προσδιορίζεται με καταληκτικές προθεσμίες». Με άλλα λόγια, δεν μπορούμε ή δεν θέλουμε να προσδιορίσουμε τον χρόνο ολοκλήρωσης ενός διορισμού καθηγητή πανεπιστημίου. Στη συνέχεια, ο υπουργός εξήγησε πως στις προκηρύξεις των θέσεων (όπως δημοσιεύθηκαν στα σχετικά ΦΕΚ) περιλαμβανόταν ρητή αναφορά στην εμπλοκή του υπουργείου Οικονομικών ως προς τη δαπάνη διορισμού, πως η προέγκριση των κονδυλίων του διορισμού που αναφερόταν στην προκήρυξη διαρκούσε μόνο για ένα χρόνο και –κυρίως– πως δεν ήταν δεσμευτική για το υπουργείο Οικονομικών. Με άλλα λόγια, ο υπουργός λέει σε όλους όσοι θέσαμε υποψηφιότητα πως δεν πρέπει να διαμαρτυρόμαστε διότι τα «ψιλά γράμματα» έλεγαν καθαρά πως η προκήρυξη δεν δέσμευε κανέναν στη κυβέρνηση –και ιδίως το οικονομικό επιτελείο– και πως εναπόκειται στη διακριτική ευχέρειά τους το ΕΑΝ και το ΠΟΤΕ θα προχωρήσει ο διορισμός. Συνεχίζω όμως να υποστηρίζω τα εξής: 1. Δεν υφίσταται ο περιορισμός στις προσλήψεις δημοσίων υπαλλήλων (για παράδειγμα με την αναλογία 1:10) εφόσον οι προσλήψεις (με τη μορφή της εκλογής και του διορισμού από τους πρυτάνεις) έχουν ήδη γίνει. 2. Υπάρχει –κατά τη γνώμη μου– σαφής αμέλεια ή και παράβαση καθήκοντος από τους πρυτάνεις, τους εκάστοτε υπουργούς Παιδείας, αλλά και από τους αρμοδίους του υπουργείου Οικονομικών (εφόσον πουθενά στον νόμο δεν προβλέπεται η δυνατότητα των τελευταίων να παρακωλύουν σε αυτό το στάδιο τη διαδικασία). 3. Οι διορισμένοι καθηγητές των ΑΕΙ αποτελούν ιδιάζουσα κατηγορία υπαλλήλων του Δημοσίου στην οποία έχει επί της ουσίας επιβληθεί πλήρης παύση πληρωμών (μισθού, αλλά και ασφαλιστικών εισφορών) και ουσιαστική απαγόρευση άσκησης των καθηκόντων τους. Το κρίσιμο όμως είναι πως αυτή η παύση δεν βασίζεται σε οποιαδήποτε απόφαση των οικείων πανεπιστημίων ή σε κάποια νομοθετική ρύθμιση, έστω απορρέουσα από το Μνημόνιο. Πρέπει επίσης να επισημανθεί πως για τους περισσότερους διορισμένους καθηγητές, από την ημέρα εκλογής και διορισμού τους (από τον εκάστοτε πρύτανη) έχει επέλθει σαφής και πλήρης τροποποίηση των όρων εργασίας (κατάργηση της βαθμίδας του λέκτορα και της μονιμότητας του επίκουρου). Αλλά η ιδιότυπη παύση από τα καθήκοντά τους τούς απέκλεισε από όλες τις διαδικασίες αποφάσεων.

Ο «διορισμός» όμως δεν αποτελεί φιλανθρωπική πράξη της πολιτείας για την οποία οι συγκεκριμένοι πολίτες πρέπει απλώς να ελπίζουν.

* Ο κ. Ηλ. Καζάνης είναι ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Cambridge, αδιόριστος λέκτωρ.

 

ΠΗΓΗ

 

Write a comment

Comments: 0